Relacja z III Spotkania Konwersatorium Inteligentna Energetyka

     Tematem III spotkania cyklu Konwersatorium Inteligentna Energetyka była Intensyfikacja wykorzystania infrastruktury sieciowej na rynku energii elektrycznej. Dało się zauważyć, że specyficzna tematyka spotkania przyciągnęła też odpowiednich gości.  Wśród uczestników można było dostrzec silne grono „sieciowców” dystrybucyjnych obecni byli m.in. przedstawiciele operatora dystrybucyjnego Vattenfall Distribution Poland. Pojawił się też Profesor Tadeusz Pustelny – fizyk. Obecność Pana Profesora nie była przypadkowa, gdyż jest to moment, kiedy widzimy jak fizycy ponownie zaczynają się włączać w zagadnienia energetyczne. Kiedyś pomagali oni w rozwiązywaniu kwestii związanych z obciążalnością przewodów i obciążalnością zwarciowa urządzeń rozdzielczych. Teraz odgrywają oni ważną rolę w pracach nad zwiększeniem zdolności przesyłowych sieci.

Sala była pełna, zarówno gości, jak i oczekiwania na słowa prelegentów.

Słów kilka na dobry początek

Do tematyki spotkania wprowadził słuchaczy Profesor Jan Popczyk, którego wypowiedzi w trakcie konwersatoryjnych spotkań ulegają ciągłemu skróceniu. Nie jest to jednak powód do smutku, gdyż oznacza to, że coraz więcej osób chce się wypowiadać na tematy, poruszane na wtorkowych comiesięcznych spotkaniach. Dla środowiska konwersatoryjnego powinno być ważne pojawienie się nowego partnera jakim są miasta, zwłaszcza jeśli jasne staje się, że ich ambicją jest pełnienie roli suwerena w zakresie energetyki, integracji rynku transportowego, energii elektrycznej i ciepła. Przykładem działań miasta w obszarze rynku transportowego jest podjęta przez miasto Katowice współpraca z firmą Vattenfall w zakresie wprowadzenia samochodu elektrycznego. Temat jest w tej chwili w fazie uzgodnień. Mamy obecnie wiele technologii, które mogą pełnić rolę oddolnego filaru bezpieczeństwa w miastach i wymagają integracji z siecią. Źródła te będą powodować spadek presji inwestycyjnej. Pojawiają się w tej chwili raporty, które pokazują, że prognozy dotyczące sieciowych nakładów inwestycyjnych sprzed 2-3 lat są obecnie istotnie zmieniane. Z uwagi na fakt, że możliwe jest lepsze wykorzystanie sieci dzięki wprowadzeniu energetyki rozproszonej.

Tego samego dnia na konferencji „Miasto 2010 – Efektywność energetyczna w miastach”, Profesor zaproponował konkretne rozwiązania technologiczne mające budować miejską energetykę rozproszoną. W trakcie konferencji duży akcent padł na potrzebę alokacji regulacji z poziomu rządowego na poziom samorządowy. Jest to jedyny sposób aby poradzić sobie z emisją w całym segmencie non – ETS, ponieważ obowiązujący w Polsce system certyfikatów załamał się właśnie w tym obszarze. Przedstawiuone przez Profesora Popczyka technologie proste, złożone oraz technologie dedykowane do poszczególnych segmentów rynku, po integracji z siecią mają pomóc w zwalczaniu emisji właśnie w obszarze non-ETS (technologie wymienione zostały w załączonej prezentacji).

Szkodliwy oddech na Śląsku 

Pomimo tego, że ze śląskiego krajobrazu zniknęło już wiele przemysłowych elementów i powietrze jest już znacznie mniej zanieczyszczane przez spaliny pochodzące z hut i kopalń, to nie oznacza to, że śląskie powietrze jest zdrowe. Słuchaczy konwersatorium przekonywał o tym dr Jerzy Ziora - Dyrektor Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Marszałkowskiego województwa śląskiego.

Samorząd województwa śląskiego przystąpił do opracowania programu ochrony powietrza dla stref województwa śląskiego, w których występują przekroczenia dopuszczalnych poziomów emisji zanieczyszczeń. Program obejmuje swoim działaniem dwa rodzaje zanieczyszczeń:

• pył zawieszony PM 10 (7 stref)
• benzo(α)piren (10 stref)

Przy klasyfikacji źródeł zanieczyszczeń ujawnia się istota problemu. Możemy wyróżnić trzy źródła wymienionych wyżej zanieczyszczeń:

• duże źródła punktowe (energetyka) – ich udział jest już dość mały (6-10%) gdyż są pod ścisłą kontrolą, trudno się zatem spodziewać, że w tym obszarze da się zmniejszyć emisję znacząco, nieznaczne zmniejszenie emisji jest oczywiście możliwe, ale wiąże się z dużymi nakładami finansowymi,
• energetyka komunalna (rozproszona) – udział rośnie, co gorsza w spotkaniach, organizowanych celem dyskusji tego problemu, pojawiają się specjaliści z wydziału ochrony środowiska, z którymi nie bardzo jest o czym dyskutować, gdyż ten temat należałoby poruszyć w gronie energetyków miejskich,
• transport i komunikacja (źródła liniowe) – udział tego obszaru rośnie, z uwagi na zwiększające się zagęszczenie pojazdów, które są w różnym stanie technicznym.

Kolejny problem to ustawa o finansach publicznych, która zlikwidowała gminne fundusze ochrony środowiska. Od tego czasu nie ma możliwości dotowania osób fizycznych. Zatem jeśli ktoś, podobnie jak w ubiegłych latach, chciałby zmodernizować swoja kotłownię (wymiana kotła na nowocześniejszy, integracja kotła z kolektorem słonecznym), to będzie musiał ponieść całość kosztów, gdyż gminny fundusz ochrony środowiska go nie wspomoże (został zlikwidowany), a z funduszu gminy nie wolno dotować osób fizycznych. W trudnej sytuacji są osoby, które do takich programów przystąpiły w roku ubiegłym. Otrzymały one pierwsze pieniądze od gminy, ale w tym roku ich nie dostaną, bo zmieniła się ustawa.  Apel do Państwa, aby kierować swoje uwagi związane z Programem Ochrony Powietrza do Urzędu Marszałkowskiego, z pewnością okażą się one cenne i ułatwią urzędnikom pracę nad programem.

Nauka i praktyka

Kolejnym mówcą spotkania był dr Edward Siwy z Wydziału Elektrycznego Politechniki Ślaskiej w Gliwicach, który przedstawił projekty realizowane przez Instytut Elektroenergetyki dla firmy Vattenfall Distribution Poland. Było to w sumie 13 dużych projektów badawczych, ale w tym wypadku trzynastka jest liczbą szczęśliwą, gdyż wszystkie omawiane działania zostały zakończone pomyślnie i spełniły swoje zadanie, czyli poprawiły pracę sieci. Przykłady takich projektów:

• Analiza układów uziomowych. Ochrona przeciwporażeniowa w sieciach SN i nN,
• Optymalizacja sposobów pracy punktu neutralnego w sieciach SN,
• Analiza wpływu wzrastającego poboru mocy biernej i odbiorów nieliniowych na pracę sieci nN
• Wdrożenie dynamicznej obciążalności termicznej uzależnionej od temperatury otoczenia w liniach napowietrznych 110 kV ,
• Optymalizacja konfiguracji sieci SN. Estymacja obciążeń w sieci SN i nN,
• Wykorzystanie danych systemu SONET ,
• Integracja systemu SONET z systemem obliczeń sieciowych OeS.

Oprócz poprawy pracy sieci istotną sprawą są również koszty sieci. Projekt o nazwie „Redukcja przekrojów żył powrotnych w kablach SN” umożliwił ich zmniejszenie. Dzięki badaniom, na których podstawie naukowcy doszli do wniosku, że do pewnego stopnia możliwe jest zmniejszenie przekrojów bardzo drogich żył powrotnych (służą do odprowadzenia prądów zwarciowych powstałych w systemie energetycznym) bez wpływu na ich możliwości przesyłowe. Wynikiem tego działania jest obniżenie kosztów sieci kablowej.Inne projekty, które przyczyniły się do spadku wydatków związanych z budową i utrzymaniem sieci, to:

• Optymalne strategie reinwestycji w sieciach dystrybucyjnych,
• Analiza danych z systemu zdalnego odczytu i bilansowania odbiorców,
• Podwyższenie temperatury granicznej roboczej przewodów wybranych linii 110 kV,
• Przygotowanie koncepcji modernizacji termicznej wybranych linii 110 kV z wykorzystaniem przewodów wysokotemperaturowych.

Projekty zakończyły się powodzeniem, ale ich realizatorzy nie spoczywają na laurach, w planach są kolejne badania poświęcone intensyfikacji wykorzystania linii przesyłowych napowietrznych, głównie 110 kV. Elementy, które będą wykorzystane w tych działaniach, to wdrożenie bezpośredniego monitoringu, pełne wykorzystanie rozszerzalności dynamicznej, modernizacja termiczna.

Praktyczne wykorzystanie nauki

Niestety przykłady owocnej współpracy nauki i biznesu są wciąż jeszcze rzadkie lub rzadko się o nich mówi. Szczęśliwie w przypadku projektów związanych z poprawieniem pracy sieci 110 kV, sytuacja była inna. Po referacie doktora Edwarda Siwego reprezentującego świat nauki w tych projektach, przyszedł czas na wystąpienie przedstawiciela świata biznesu, którym był Pan Dariusz Lamber Wicedyrektor ds. operatorstwa sieciowego w firmie Vattenfall Distribution Poland. Pierwsze słowa Pana Dyrektora dotyczyły charakterystyki pracy sieci, celem przybliżenia jej parametrów i charakterystyki, co z kolei miało pomóc w zrozumieniu problemów, które wiążą się z kierowaniem nią. Kolejnym punktem wystąpienia było omówienie tematu innowacyjności, w ramach którego prowadzone są poniższe działania.

1. Intensyfikacja wykorzystania sieci 110 kV.

Jest to audyt zdolności przesyłowych sieci 110 kV, diagnostyka eksploatowanych linii, analiza pracy linii – szczególnie pod kątem awaryjności, czyli dane związane z tym ile razy dana linia brała udział w zakłóceniu z uwagi na przepływające prądy zwarciowe.

2. Zarządzanie bieżącą eksploatacją – wiąże się przede wszystkim z gromadzeniem i wykorzystywaniem szczegółowych informacji.

Przykładem wagi jaką ma zbieranie takich informacji jest sytuacja awarii, kiedy danej linii nie można wyłączyć z punktu widzenia prowadzenia ruchu sieci, nie ma również możliwości usunięcia usterki w jak najszybszym czasie, wówczas służby dyspozytorskie muszą wiedzieć jak maksymalnie można obciążyć taką linię w różnych warunkach awarii, pomocne w ustaleniu takich obciążeń są np. pomiary termowizyjne). Kolejnym przykładem wykorzystania informacji jest określanie quasi - obciążalności linii (obciążalność wyrażona przy pomocy charakterystyki liniowej w zależności od temperatury otoczenia, istotny jest również przekrój danej linii) na podstawie informacji o warunkach pogodowych. Współpraca z firmą zajmującą się dostarczaniem prognoz pogody na konkretny dzień na najbliższe pięć dni. W oparciu o te dane badane są rozpływy mocy przy konkretnych warunkach pogodowych z uwzględnieniem planowanych wyłączeń linii 110 kV. Dzięki temu uzyskiwana jest informacja o tym, czy dane wyłączenie może iść do realizacji, czy też nie. Jest to etap planistyczny przed zgłoszeniem wyłączenia przez Operatora Służb Przesyłowych. W przyszłości informacje o temperaturach mają być dostarczane on-line.

3. Dynamiczne zarządzanie siecią elektroenergetyczną (integracja systemów informatycznych, narzędzi, którymi posługuje się operator w czasie rzeczywistym).

Firma Vattenfall Distribution Poland podpisała umowę przedwstępną z konsorcjum składającym się pięciu firm, które będą realizowały projekt pilotażowy związany z zastosowaniem systemu wykorzystywanego przez służby dyspozystorskie do tzw. dynamicznego zarządzania przepływem na konkretnej, określonej linii. Na linii tej zostaną zabudowane sensory dostarczające do systemu informacje o poborze prądu i temperaturze przewodu. Dodatkowo będą zastosowane stacje robocze, które dostarczą informacje o wszystkich warunkach zewnętrznych, potrzebnych do bieżącego dynamicznego zarządzania obciążalnością dynamiczną. Instalacja pilotażowa zostanie uruchomiona w tym roku. System ten będzie posiadał model samouczący oparty o sieci neuronowe. Dzięki którym po zarejestrowaniu zaistniałych warunków sieciowych, dla danego obciążenia linii oraz konkretnych warunków pogodowych system zapamięta taki przypadek i będzie „wiedział”, że dana sytuacja miała już miejsce i takie obciążenie już wystąpiło. Pozwoli to wspomóc dyspozytora w podejmowaniu decyzji o dociążeniu konkretnej linii.

Architektura systemu do dynamicznego zarządzania siecią będzie obejmowała bazę danych, do której przesyłane będą pomiary stanu sieci, pogody za pośrednictwem GPRS oraz innych mediów. Dostarczane będą również pomiary prądu i temperatury przewodu.

4.Optymalizacja sieci średniego napięcia.

Nie jest do końca tak, że to co wynika z badań da się bezpośrednio przełożyć na rzeczywistość w sieci, gdyż pojawiają się ograniczenia, np. w przypadku obliczeń punktów rozcięcia spotykamy się z ograniczeniem, którym jest np. pewność zasilania dla klienta lub trudne warunki dojazdowe do wskazanego w toku obliczeń punktu.

W tej chwili trwają prace optymalizacyjne na terenie Chorzowa, Zabrza i Wodzisławia. Są już plany optymalizacji linii SN na kolejnych miastach. Prace rozpoczęły się w roku 2008 i potrwają do roku 2013 przynosząc konkretne, ujęte w prezentacji, zyski z tytułu oszczędności. Marzeniem firmy jest to, aby optymalizacja wykonywana była w sposób automatyczny dwa razy do roku (w okresie letnim i zimowym).

Zadania, które stawia przed sobą firma Vattenfall Distribution Poland nie należą do łatwych, ale gra jest warta świeczki, a nawet kilku milionów świeczek, które można by kupić za oszczędności uzyskane z tytułu podjętych działań.

Nowy towar na rynku usług sieciowych

Koncepcja – Sankcjonowanie prawa dostępu do sieci elektroenergetycznej jako waloru zbywalnego i jego wpływ na zintegrowane planowanie zasobów energetycznych.

Wystąpienie Pana Marka Miśkiewicza Dyrektora Południowego Oddziału Terenowego Urzędu Regulacji Energetyki Miśkiewicza miało na celu zasygnalizowania kluczowych spraw, natomiast za miesiąc temat ten zostanie poruszony bardziej szczegółowo.

Koncepcja sankcjonowania prawa dostępu do sieci elektroenergetycznej jako waloru zbywalnego i jego wpływ na zintegrowane planowanie zasobów energetycznych otrzymała dobrą opinię z centrali w Warszawie. Nie jest to pomysł całkiem nowy ponieważ pierwsza jego odsłona miała miejsca w kuluarach jesienią 2006 roku. Czas nie był wówczas odpowiedni dlatego koncepcja została zaprezentowana dopiero teraz. Koncepcja jest innowacyjna i stawia przed prawem energetycznym nowe wyzwania, od definicji pojęć wprowadzonych na potrzeby koncepcji, po konkretne działania.

Coraz większe zapotrzebowanie na energię elektryczną prowadzi do potrzeby zwiększenia przepustowości sieci, co uzyskuje się najczęściej przez rozbudowę sieci. Można jednak do problemu podejść nieco inaczej.

Odbiorca zawierając umowę przyłączeniową z przedsiębiorstwem energetycznym zajmującym się przesyłem energii nabywa również prawo dostępu do sieci elektroenergetycznej, co jest równoznaczne z prawem dostępu do drogi elektroenergetycznej. Przy czym droga elektroenergetyczna jest połączonym i odpowiednio skonfigurowanym korytarzem elektroenergetycznym, który nie zawsze jest całkowicie wykorzystywany, wskutek czego w sieci pojawiają się trzy rodzaje korytarzy – wolny, zajęty i nieaktywny. Bez rozbudowy sieci zdolności przesyłowe grup energetycznych można zwiększyć tylko w granicach wolnych korytarzy elektroenergetycznych.

Zdolność przesyłowa drogi elektroenergetycznej jest równa umownej mocy przyłączeniowej. Drogą elektroenergetyczną może być transportowana do odbiorcy energia elektryczna z mocą umowną nie większą niż umowna moc przyłączeniowa. Różnica umownej mocy przyłączeniowej i mocy umownej, to statyczna nadwyżka mocy przyłączeniowej (o ile zdolność przesyłowa drogi elektroenergetycznej jest większa od obecnych potrzeb przesyłu energii do odbiorcy określonych mocą umowną).

Statyczna nadwyżka mocy przyłączeniowej powinna być przedmiotem obrotu handlowego.

Kto może być zainteresowany zakupem statycznej mocy przyłączeniowej? Istnieją dwa warianty, w których dany podmiot może okazać zainteresowanie.

Wariant 1

Nowy odbiorca, który chce pobierać energię elektryczną w miejscu gdzie istnieje możliwość odbioru statycznej nadwyżki mocy przyłączeniowej od już podłączonego odbiorcy, który dzieli się częścią drogi elektroenergetycznej, której sam nie wykorzystuje.

Wariant 2

Odbiorca, który ma swoją drogę elektroenergetyczną, chce pobierać energię elektryczną z większą niż dotychczas mocą. Jednak zdolność przesyłowa jego drogi elektroenergetycznej jest niewystarczająca.

Pojęcie „prawo dostępu do sieci elektroenergetycznej” , w takim znaczeniu, w jakim przedstawił je Pan Prezes Miśkiewicz, nie istnieje. W bilansach odbiorców prawo dostępu do sieci elektroenergetycznej nie występuje jako wydzielone aktywa, najczęściej opłata za przyłączenie traktowana jest jako koszt bądź wchodzi w budynki i budowę. Zdarza się, że odbiorca zmniejsza moc umowną, co sprawia, że nabyta przez niego droga elektroenergetyczne nie jest wykorzystana. Nie są uregulowane kwestie do kiedy dla takiego odbiorcy rezerwować obecnie niewykorzystaną tę część drogi, czy można oddać ją do dyspozycji innego odbiorcy.  

Dynamiczna nadwyżka mocy przyłączeniowej, jest to różnica umownej mocy przyłączeniowej i chwilowej mocy z jaką pobierana jest energia elektryczna (o ile zdolność przesyłowa drogi elektroenergetycznej jest większa od chwilowych potrzeb przesyłu energii do odbiorców).

Dynamiczna nadwyżka mocy przyłączeniowej powinna być przedmiotem obrotu handlowego.

Grupa bilansowa przesyłowa, jest to grupa odbiorców, których drogi przesyłowe (przynajmniej na pewnym odcinku, przebiegają przez ten sam element sieci. Zawiadowcą takiej grupy jest operator przesyłowy. Korzyści wynikające ze stworzenia takiej grupy są związane ze zwiększeniem statycznej nadwyżki mocy przyłączeniowej (niż w przypadku, kiedy każdy z podmiotów należących do grupy bilansowej kształtują odbiór energii elektrycznej tylko z własnej perspektywy, bez uwzględnienia innych odbiorców – zachowanie bierne). Zachowanie czynne jest charakterystyczne dla podmiotów, które bilansują zużycie energii uwzględniając również innych odbiorców.

Co w praktyce wynika ze zwiększenia statycznej nadwyżki mocy przyłączeniowej?

Zyski z tego tytułu związane są z zapisami zawartymi w taryfie dystrybucyjnej dla energii elektrycznej. Taryfa ta zawiera szereg składników, w tym składniki zmienne i stałe. Zmniejszając moc zamówioną (optymalizując moc zamówioną) odbiorcy będą mniej płacić za energię elektryczną w zakresie opłat dystrybucyjnych.

Czynne zachowanie odbiorców spowoduje spadek zapotrzebowania na moc w systemie energetycznym, co jest zyskiem nie tylko dla samych odbiorców skupionych w grupach bilansowych, ale również dla właściciela systemu elektroenergetycznego, który nie musi rozbudowywać sieci, celem podłączenia nowych odbiorców.

Energetyka atomowa vs energetyka rozproszona

Interesujący przykład tego jak najefektywniej wykorzystać istniejące systemy przesyłowe prowadzi nas po nitce do kłębka wprost do problemu wytwarzania energii. Gdzie pojawia się kwestia tego jak dystrybuowaną później energię elektryczną wytwarzać.

Na to pytanie starał się odpowiedzieć Doktor Roman Korab, który omówił dwa scenariusze rozwoju Krajowego Systemu Wytwórczego. Pod uwagę została wzięta energetyka atomowa oraz energetyka rozproszona.

Energetyka atomowa ma swoje zalety, ale ma też i wady, jedną z nich - najczęściej pomijaną, jest wpływ na krajową sieć elektroenergetyczną 400, 220 i 110 kV. W przedstawionym porównaniu wzięto pod uwagę dwa scenariusze „atomowy” i „innowacyjny” - tak został nazwany scenariusz obejmujący rozproszone źródła energii. W ramach scenariusza atomowego rozpatrzono dwie lokalizacje – Żarnowiec na Pomorzu oraz Klempicz w okolicach Poznania. Rozpatrzono pięć wariantów mocowych:

• 1600 MW – Żarnowiec,
• 3200 MW – Żarnowiec,
• 1600 MW – Klempicz,
• 3200 MW – Klempicz,
• 2 × 3200 MW – Żarnowiec i Klempicz.

W przypadku energetyki rozproszonej w danych wariantach Przyjęto moce takie same jak w wariancie atomowym (1600, 3200, 6400 MW). Przyjęto, że 50% mocy produkowane będzie w źródłach wiatrowych oraz w 50% w innych źródłach.

Na potrzeby symulacji wykorzystany został model krajowego systemu sieciowego 400, 220 i 110 kV. Model wyjściowy to układ przygotowany na zimowy szczyt wieczorny w roku 2007/2008. Wszystkie analizy oparto na wyznaczeniu rozpływu mocy zastosowana została metoda optymalizacji rozpływu mocy. Celem jest w niej wyznaczenie takiego rozpływu mocy, który minimalizuje koszt wytwarzania przy jednoczesnym spełnieniu wszystkich ograniczeń sieciowych (nie są przekroczone dopuszczalne obciążalności linii i dopuszczalne poziomy napięć). Aby przyłączyć elektrownię atomową w Żarnowcu i Klempiczu do sieci niezbędna jest rozbudowa sieci 400 kV. Nie ma takiej potrzeby w przypadku źródeł rozproszonych (w stosunku do sieci zaplanowanej na potrzeby projektu). Dąży się tu do intensyfikacji wykorzystania istniejących zasobów sieciowych zamiast do rozbudowy sieci. Źródła wiatrowe zostały rozłożone pomiędzy węzły sieci w założonym obszarze Polski północnej. Miejsca przyłączenia źródeł były wybierane losowo. Dla każdego wariantu mocowego wykonano po 50 losowań. Losowane były również moce generowane przez te źródła – farmy wiatrowe od 20 do 40 MW, pozostałe, mniejsze źródła 1 do 5 MW. Po wykonaniu optymalnego rozpływu mocy dla każdego wariantu otrzymano wyniki, które pokazują, że budowa jednej elektrowni atomowej w Żarnowcu lub w Klempiczu spowoduje zmniejszenie strat w sieci elektroenergetycznej, natomiast wariant zakładający budowę dwóch elektrowni o łącznej mocy 6400 MW będzie skutkował znacznym zwiększeniem strat w sieci. Z badań wynika, że najlepsze efekty dla sieci daje budowa jednego bloku o mocy 1600 MW w Żarnowcu.

W przypadku energetyki rozproszonej zwiększenie liczby takich źródeł powoduje zmniejszenie strat w sieci. Największy efekt poprawy pracy sieci występuje dla wariantu 1600 MW, dla pozostałych wariantów jest on nieco mniejszy, ale większy niż dla wariantów rozwoju energetyki atomowej. Drugim kryterium porównania była liczba aktywnych ograniczeń sieciowych, czyli to jak rozwój energetyki w poszczególnych wariantach wpływa na zmniejszenie ich liczby. Podobnie jak dla poprzedniego kryterium okazało się, że budowa jednego bloku w Żarnowcu lub w Klempiczu spowoduje spadek aktywnych ograniczeń sieciowych.

Natomiast rozwój źródeł rozproszonych powoduje przybliżanie wytwarzania do odbioru, co skutkuje tym, że warunki pracy sieci polepszają się, zmniejszają się straty przesyłowe łagodzone są ograniczenia.

Z przedstawionego porównania wyraźnie wynika dominacja energetyki rozproszonej nad energetyką atomową. Niestety nie wszystkim takie informacje wystarczą do tego, by zmienić pogląd na temat technologii, które Polska wykorzysta do zaspokojenia zapotrzebowania na energię elektryczną w najbliższych latach, a szkoda.

Spokojnie, to tylko awaria

Ostatnim mówcą wtorkowego spotkania był Pan Krzysztof Kolonko, który zapowiedział współdziałanie Sekcji Energetyki oraz Sekcji Instalacji i Urządzeń Elektrycznych Oddziału Gliwickiego SEP na potrzeby organizowanego seminarium technicznego poświęconego przeciwdziałaniu długotrwałym przerwom w dostawie energii elektrycznej będących wynikiem ekstremalnych warunków pogodowych – propozycje rozwiązań technicznych. Inspiracją do organizacji seminarium była awaria energetyczna w Małopolsce na terenie Enionu.

Organizatorzy zaczęli wówczas rozważania nad awarią sieci SN, która jest w dużej mierze trudno dostępna i ciężko o szybką jej naprawę. Nie ma jednak problemu z dostaniem się do stacji transformatorowej, do której można się podłączyć, zapewniając dzięki temu ilość energii wystarczającą do przeżycia ludziom, którzy zostali dotknięci awarią. Problem w tym, że jeśli dostarczona zostanie minimalna ilość energii, to ciężko jest odbiorcę zmusić, aby w czasie awaryjnego zasilania korzystał z urządzeń, które są mu absolutnie niezbędne do przeżycia (moc bytową). Rozwiązaniem w takim przypadku jest specjalny licznik, który wyłączy zasilanie, w momencie gdy moc bytowa zostanie przekroczona.

Tak kształtuje się tematyka seminarium organizowanego przez Gliwicki Oddział SEP, na które organizatorzy serdecznie zapraszają. Program Seminarium został zamieszczony w załączniku.

Kolejne spotkanie Konwersatorium Inteligentna Energetyka odbędzie się 27 kwietnia i poświęcone będzie tematyce Smart Grid, samochodu elektrycznego i oświetlenia ulicznego.

Zapraszamy!

Tekst:

Karolina Wieczorek

Biuro klastra 3x20